Batuhan Zümrüt 2.köşe yazısı ile Ucanfil.com’da !

0
73

Gittikçe küçüldüğümü görürsen…

Peçeteler… Gözyaşlarım silinmiş…

Bir kaç cd… Şarkılarım O’nu hatırlatan şarkılar olmuş…

Evde ki boşluk… Kokusu odalara sinmiş…

Önceki akşam uzun bir süredir gitmediğim, üzerinde yürümediğim, uzun uzun düşünmediğim caddelerdeyim… Hava yavaş yavaş ısınıyor.. Isınıyor ısınmasına ama geceler hala soğuk. Yüreğim gibi… Gündüzleri anlamıyorum nasıl geçiyor… Nasıl bitiyor da geceye bağlanıyor. Gece oldu mu, keder düşüveriyor içime… Işte bu kederi yıllar önce de yaşadığım caddelerde solumak istedim bu sefer. Bu sefer sensiz olduğum yerlere gideyim istedim… Seninle hiç ayak basmadığımız yerlere… Soluduğum her nefesi geri bir hırsla çıkarayım istedim. Bir baştan bir başa yürürken, kulağımda müziğim fark ettim ki, ben gittikçe küçülüyorum… Evet, evet… Yanlış duymadın… Ben küçülüyorum… Gittikçe… Hem karakterim hem de duygularım… Küçültmüyorum, küçülüyorum…

Gittikçe küçüldüğümü görürsen bil ki, gidiyorum… Uzaklaşıyorum senden…

Yıllar önce bu caddelerde yürürken hissettiklerimi tekrar tekrar hissederim sanıyordum… Her başlangıcın sonu olduğunu bile bile anılarımdaki restoranlara, cafelere, kahve içip, cheesecake yediğim her yere bıraktığım gözyaşlarımı bir bir toplarım sanıyordum. Hesabı yiğitlikle öderim, bakmam arkama sanıyordum… Dönmedim bu kez yüzümü. Ne sana… Ne o caddelere… Ödemedim hesabı… Bedelini bile bile… Bahar benden önce gelmiş o caddelere. Yakında gelecek olan yaza hazır her dükkan sahibi. Her cafe sahibi… Peki ya benim yüreğimin sahibi? O da hazır mı? Diye diye rüzgar vurdu suratıma… Döndüm kederden ama…
Kulağıma gelen melodinin sözleri vardı bir de… Ah o sözleri…  Nasıl da gerçekçi aslında. Ve nasıl da hayat diye bağırıyor farkında mıyım? Eee, neden anlamıyorum ben o zaman… Bunca işarete, bunca söze… Nasıl geçiremiyorum söz yüreğime… Ne zaman bitecek? Belki bir kaç güne belki bir kaç aya mı? Bilemedim…(…) birer birer kayıp giderde her bir sevilen,yenisi gelmez, eline geçmez hele ki değeri hiç bilinmeyen,yürekte varsa sevgiden de ötesi,sen ağlasan da boş, (…)

(…) fakat bu kalp unutmaz, unutamaz ki zaten,her kalp yıkılır ancak yenisi bulunamaz bir mesken,her anım birini özler, rüyada yolunu gözlediğim,düşünceler ve benliğimle canlanır tüm hatıralarım,bitince yalnızım,gözümü açtığımda kalmışım yanımda ailem ve birde arkadaşlarım…

Düşündürdü yine… Her notanın her sözünde…

Düşündürdü yine…

‘Dün annemin  elimi tutarken hevesle bugün kaç yaşım doldu?’ Haberim bile yok…

Eve döndüm… Uzun uzun yürümüşlüğün soğukluğu titretiyordu beni… Ya da ben o yüzden titrediğimi sanıyordum… Senin tarif ettiğin gibi ballı sütü yaptım… Ellerimin titremesi geçmedi ama… Yatağa yattım… Gözüme ilk kestirdiğim filmi koyup bir an önce uyumak istedim… Kafamda yer eden cümleyi atamıyordum çünkü…  Etmek istemediğim isyanımı ettim yine o gece… Gitmekten kaçınışlarım gibidir, isyan etmelerim. Gitmekten kaçınışlarım gibi… Tıpkı annemin  elimi  hevesle tuttuğum yıllardan bu yıllara gelişimi hatırlamayışım gibi…

Bu yüzden gittikçe küçülmeyi seçiyorum belki de ben…

Ah bu seçimlerim… Ah… Ah…

Unutamıyorum…

Peki ya unutulur muyum?

BATUHAN ZÜMRÜT / http://www.batuhanzumrut.com/

——————————————————————————————————-

Kaynak: Ucanfil.com / Uçanfil Magazin

YASAL UYARI: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na uygun olarak yayın yapmakta olan sitemizde ‘KAYNAK: Ucanfil.com / Uçanfil Magazin’ ibareli haberlerin her hakkı saklıdır. Kaynak gösterilmeden medya organlarında kullanılamaz, alıntı yapılamaz. Kaynak göstermeden haberlerimizi yayınlayan basın-yayın organlarına karşı her türlü yasal haklarımız saklıdır.

CEVAP VER